پیشگیری از جرم

معنی لغوی

واژه پیشگیری در مفهوم لغوی آن در معانی«پیش دستی کردن،پیشی گرفتن و به جلوی چیزی شتافتن» و همچنین «آگاه کردن،از چیزی خبر دادن و هشدار دادن» است.

تعریف پیشگیری:

در ماده یک لایحه پیشگیری از جرم ،پیشگیری از وقوع جرم عبارت از "پیش بینی،شناسایی و ارزیابی خطر وقوع جرم و اتخاذ تدابیر و اقدامات لازم برای از میان بردن یا کاهش آن" تعریف شده است.


v\:* {behavior:url(#default#VML);} o\:* {behavior:url(#default#VML);} w\:* {behavior:url(#default#VML);} .shape {behavior:url(#default#VML);}

800x600 Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman","serif";}

در تعریفی که توسط مرکز پیشگیری از جرم در استافورد١ انگلستان ارائه شده،پیشگیری از جرم به نحو زیر تعریف شده است:

"پیشگیری از جرم پیش بینی ،شناسایی و برآورد خطر جرم و ابداع اقداماتی برای از بین بردن یا کاهش آن است."

                                                                                        1- پیشگیری از بزهکاری اطفال و  پیشگیری از بزهکاری عمومی

    1-   تقدم و تأخر ظهور انواع پیشگیری                   1- پیشگیری سنتی یا متداول    2-پیشگیری های عمومی و پیشگیری اختصاصی

                                                                                                          3- پیشگیری انفعالی و پیشگیری فعال

                                                                                                           4- پیشگیری اولیه،پیشگیری ثانویه و پیشگیری ثالث

   
 

انواع پیشگیری                                                          2- پیشگیری های جدید                  1- پیشگیری اجتماعی و وضعی

                                                                                                                   2- پیشگیری دفاعی و آزادی بخش

                                                                                        1- پیشگیری تنبیهی                                      

                                                     2- پیشگیری اصلاحی

   2  -ماهیت اقدامات پیشگیرانه                    3- پیشگیری مکانیکی

                                                      4- پیشگیری علّی                         

   
 

1-پیش از وقوع جرم (پیشگیری های اجتماعی و فرهنگی)

       3- تقسیم بندی بر اساس فرآیند وقوع جرم                      2- حین وقوع (پیشگیری های وضعی،امنیتی و انتظامی)

                                                                      3-پس از وقوع(پیشگیری های قضایی(حقوقی و کیفری))

                                                                                

                                     

 

                                          

 

پیشگیری های متداول:

این نوع از پیشگیری خود به چهار دسته بندی فرعی قابل تقسیم است.«پیشگیری از بزهکاری اطفال و پیشگیری از بزهکاری عمومی»،«پیشگیری عمومی و پیشگیری اختصاصی»،«پیشگیری انفعالی و پیشگیری فعال» و بالاخره«پیشگیری اولیه،پیشگیری ثانویه و پیشگیری ثالث»،عناوین این دسته های فرعی را تشکیل می دهند.

1-     پیشگیری از بزهکاری اطفال و  پیشگیری از بزهکاری عمومی :

سیاست پیشگیری افتراقی میان اطفال ونوجوانان بزهکار و بزهکاران بزرگسال اعمال می شود. چون شخصیت کودکان و نوجوانان در حال شکل گیری و تثبیت است،در مورد آنان از تدابیر پیشگیرانه تنبیهی و ارعابی اعمال   می شود.

2-     پیشگیری های عمومی و پیشگیری اختصاصی :

کلیه عوامل جرم زای مربوط به جرائم مختلف،هدف تدابیر پیشگیرانه قرارا می گیرند؛ مانند «افزایش سطح رفاه عمومی و توسعه اجتماعی» در پیشگیری اختصاصی ، عوامل خطر مربوط به جرم خاص در دایرۀ شمول اقدامات پیشگیرانه واقع می شود، مانند تقویت قفل و بست منازل که در پیشگیری و کاهش جرم سرقت از منازل مؤثر است.

3-     پیشگیری انفعالی و پیشگیری فعال :

پیشگیری انفعالی مجموعه اقدامات و تدابیری را در بر می گیرد که بیشتر جنبۀ دفاعی و پدافندی در برابر بزهکاری دارند.در این نوع از پیشگیری ابتکار عمل در دست بزهکاران است. بر عکس،در پیشگیری فعال،مراجع پیشگیری ابتکار عمل را در دست داشته و به نحوی کاملاً فعالانه به پیشگیری از جرم می پردازند.

4- پیشگیری اولیه،پیشگیری ثانویه و پیشگیری ثالث :

     این تقسیم بندی ، از علم پزشکی وارد جرم شناسی شده است.هدف پیشگیری اولیه،کل جامعه است.این نوع از پیشگیری تلاش دارد تا کل جامعه را در مقابل خطر بزهکاری و بزه دیدگی تقویت کند.اقدامات مربوط به اصلاح شرایط محیط اجتماعی و محیط فیزیکی از اصلی ترین تدابیر پیشگیری اولیه به شمار می روند.پیشگیری ثانویه،مجموعه تدابیر و اقداماتی است که در مورد بزهکاران و بزه دیدگان بالقوه یعنی کسانی اعمال می شود که وضعیت خاص آنان ، آنها را بیشتر از سایرین در معرض خطر بزهکاری یا بزه دیدیگی قرار می دهد؛ مانند تدابیر پیشگیرانۀ مربوط به کودکان مدرسه گریز .

اما پیشگیری ثالث به مجموعه تدابیر و اقداماتی اطلاق می شود که برای جلوگیری از تکرار بزهکاری یا بزه دیدگی در مورد بزهکاران یا بزه دیدگان سابق اعمال می شود.تدابیر پیشگیرانۀ مربوط به بازتوانی بزهکاران یا اشتغال و ساماندهی آنان در جامعه.

پیشگیری اجتماعی سعی دارد که علل و عوامل اجتماعی خطرزای بزهکاری و بزه دیدگی را مورد هدف گیری قرار دهد.این قسم از پیشگیری تلاش دارد که از تولید بزهکار یا بزه دیده جلوگیری کند.پیشگیری وضعی با در نظر گرفتن وضعیت – بلافاصله- پیش از بزهکاری،درصدد تغییر وضعیت متصل به جرم و تبدیل معادله جرم به ضرر مجرم است.